Parijs, 15 augustus. Onze eerste avond.

De zijderoute liep door Herat. Eeuwenlang gingen daar stoffen, specerijen en verhalen langs elkaar heen. In augustus kwam een deel daarvan opnieuw bij elkaar, in Parijs.

Dertig modellen liepen in kleding uit hun eigen cultuur. De zaal zat vol Afghaanse diaspora. Het was geen productlancering. Het was een avond waarop mensen hun herkomst lieten zien in plaats van hem uit te leggen.

Wij dragen dit merk op aan wat daar in de zaal zat. Aan de vrouwen die in Herat de saffraan plukken, en aan iedereen die zijn wortels bewaart terwijl hij ergens anders opnieuw begint.

Wat we vooral meenamen uit Parijs, waren gesprekken. Koks, gastheren en mensen uit de diaspora vertelden ons wat zij van Zafia willen zien — en de volgende stappen maken we samen met hen.